VS

Då var vi her igjen, eg vil bare si at eg har gjennomgått fleire nervepirrande daga dei siste dagane. Eg kan si at min Escort aldri har følt seg så nær døden. Eg har og ein sterk mistanke om at hjertet mitt stoppa eit par sekund

Vel i starten kan vi vel muntre opp litt, veit ikkje om det vil muntre opp alle. Men eg lika det litt, visa at ein skal behandle enkelte folk med respekt. Altså IT folk har makt, ikkje det at eg har innsett det nok, men vi har ganske masse. Tror enkeli ikkje eg hadde hatt godt av å innse all den makta eg har. Dersom Pajero-mannen fortsatt hadde jobba på EWOS er det garantert at eg i morra hadde misbrukt min maktposisjon når han maste på Lims.
Ein ting som faktisk slo meg no, siden Pajero-mannen slutta har det vert sånn ca 2 telefona med klaga på Lims. Er det tilfeldighet, neppe. Eg savner dei ustanselige telefonsamtalane fra vår kjære Bergenser. Eg skal ikkje klage, han sikra meg arbeid der han klagde på diverse ting og tang
Allikavel hadde det vert morsomt å hørt han synge You are my sunshine…

Tilbake til Escorten sitt nesten dødsfall,no vil enkelte kommentere at med min kjøring så skjer nestenulykker heile tida. Eg skal ikkje nevne namn Pajero-mannen, for eg veit du ikkje vil like det.
Faktumet er nemmelig det at det ikkje kun var ein nesten ulykke, for eg har faktisk masse røde lakkstriper på bakfangeren ei stund. Heilt til eg klarte å gni dei vekk.
Det har seg nemmelig sånn at min far aldri ser bak før han rygger ut av garasjen. Ein ganske skummel ting ja. Vanligvis ville eg parkert på den vanlige plassen min, men så har det seg sånn at bilen til pappa og dei sto så langt utav garasjen at det var umulig. Det var sikkert mulig, men eg måtte strevd med å parkere i 10 minutt. Så dermed parkerte eg bare fint uttafor garasjen.
I ettertid så skjønner eg at kanskje aldri burde ha parkert der, men det er jo ein årlig ting det å kræsje i biler på samme plassen. For det er nemmelig 3 året på rad, i 3 forskjellige bila.
Det verste er at eg sto og skreik når eg innsåg ka som var i ferd med å skje. I retur ser pappa dumt på meg ifra bilen når han rygger bakover. Vanligvis så ville dei fleste fedre stoppe når dei såg sønnen sin ta seg til hodet i forferdelse og roper NEEEEEEEEEEEEEEIIIII. Desverre så har ikkje eg ein slik far, eg har ein pappa som fortsetter og rygge, ikkje tegn til å stoppe mens han sitter og ser rart på meg. Han innsåg det fort iallefall når det sa dunk og bilen ikkje ville rygge meir.
Eg vil og nevne at min bil har vert den heldigaste til no. Tideligare har nemmelig tilhengerfestet på pappa sin bil blitt brukt som rambukk inn i sida på alle dei andre bilane. Heldigvis slapp eg med ein ripe i lakken. Går det an å rygge så hensynsløst???
Eg har iallefall funne julegave til min kjære far, kjøretime. Eg lurer på om han vil gå på den kjøretimen, eg syns iallefall den skal inneholde for det meste rygging. Så det så..