VS

Vel, alle har vel vert med p? ein form for mytteri ein eller anna gang. Vel det var vel kansje ikkje s?nn helga mi var, men eg lika ? tro at helga mi va s?nn.

This is Captain Kjell Magne and Captain Kirk?s Starlog. The star date is 8793457344,834.

Vi v?knet opp tidlig i dag, d? Kaptein Kirk var litt desorientert. I forfjamselse hadde Kaptein Kirk bestemt seg for ? vekke mannskapene 1 time for tidlig. D? utbr?yt Kaptein Kjell Magne ?I e Statsminister, I meine at vi ska vente ein time. Dei m? no f?r sova til klokka er 8. Tenk om Valgerd er i n?rheiten.? I forfjamselse over kven som var den ekte ?sjef p? skuta, som for ?vrig heiter ?Nesholmen? la Kaptein Kirk seg ned for ? sove. Etter vel ein time der Kaptein Kjell Magne dr?mte om korleis han kunne bortf?re Carl I. Hagen p? ein b?ttur. Det hadde sikkert ikkje vore nokon som hadde stilt sp?rsm?l om at det berre var Kjell Magne som kom tilbake. Sitat av Kjell Magne: ?Det som skjer p? sj?en, er det ingen som trenge ? f? vite om?.
Etter ein time sto Kaptein Kirk opp igjen og sa ?La oss vekke mannskapa?. Dermed starta dei ? rigge opp utstyret til fleire millionar ?rer. I skikkelig sj?stil blei ein ekte revelje funnen fram og spelt utover det det store megagigantiske anlegget. Dette skjedde med hjelp av Matros Lada og Gast Eastwood. Mannskapene starta med ? br?ke, vi rekna med at dette var feirande br?k. For ? utrykke v?r glede over dette br?ket satt vi ein feirande sang p? v?rt multifunksjonelle lydsystem. Gledessangen var ein enkel sang med masse ?Hubba hubba, zoot zoot a namnam?. L?ytnant Spielberg l?g i sine s?te dr?mmer der han no satt ?leine i ein restaurant sammen med Erna Solberg i ein skikkelig romantisk setting. Vi har lenge hatt mistanke om Spielberg hadde hatt eit forhold til Erna, dette blei bekreftet i g?r d? Spielberg hadde ein heller nerv?s reaksjon n?r Erna og Kjell Magne sitt forhold blei nemnt. Det ryktes snart at ein realityserie fr? Det Norske Storting vil bli produsert av l?ytnant Spielberg.
Midt inne i ?That?s Life? med Frankie boy, utbraut l?ytnanten ?Oh my GOD, stop. Stop please stop Erna?. Det neste offiserane fikk se var eit forskremt ansikt. Gasten og Matrosen st?r skremt og tenker p? kva fryktelig mareritt denne personen har hatt, kanskje Spielberg ikkje tolka det som eit mareritt. Dette svaret ligger vel bare godt skjult i hans hode.
Mannskapet kom no i gangen, dei var tydelig irriterte. Kanskje dei ikkje likte oppvekkinga v?r, eller var det l?ytnanten sine fryktelige utbrudd som kanskje har vekt irritasjon blant dei mange medlemmane av Erna Solberg?s Fanklubb iblant mannskapet. Kjell Magne var i alle fall irritert siden han nettopp blei opptatt som ?resmedlem i fanklubben gjennom eit stort engasjement gjennom mange ?r.
Etter kvart som mannskapet hadde klart ? f? i seg dei sm?lige rasjonane med mat, drikke og prat var det klart for ? rense stemmeb?nda med sang. Som vanlig kom dei ?refulle personane til slutt. Dei andre sto t?lmodig og venta n?r Kaptein Kirk og Kaptein Kjell Magne kom g?ande inn for ? lede an i offisersgruppa.
Etterp? var det utdeling av brukermanualer p? alle universets g?ter, og litt praktisk info om troen her i Skuta. Det var kjapt overst?tt, ganske greit eigentlig, etter at vi var ferdig med brukermanualen, blei det sendt ut ein enkel ekspedisjon til sj?s for ? studere b?lgeh?yder. Det vart samtidig sendt ut ein ekspedisjon for ? telle sprekker i ein fjellvegg, det var visstnok 3289 sprekker i fjellveggen etter det Kaptein Kirk og Kaptein Kjell Magne har h?rt. Desse to hadde ikkje tid til ? ver med p? begge ekspedisjonane, siden det ? utforske b?lgeh?yder er ein viktig ting her i verden.
Kaptein Kirk og Kaptein Kjell Magne hadde det store og ?refulle oppdrag ? kj?re den store gigantiske b?ten med heile 9.9 hestekrefta tilstede. Kapteinane fant fort sine ?LaidBack? positions, ruste motoren slik at den br?lte som ei l?ve – enslig og ?leine p? savannen.
Sammenligna med padlarane s? var dette eit fartsuhyre, ja det var rett og slett eit monster. Dette skipet hadde ingen problem med ? ta ein skikkelig breisladd og svi litt gummi.
Slik som kapteiner seg h?r og b?r var det medbrakt mat og drikke som blei brukt under turen. Valget falt p? Sort Gull og ein flaske Cider som ypperlig drikke. Maten var ein nydelig sammensetning som Kaptein Kjell Magne hadde handlet p? det primitive kj?pesenteret i bygda Eikefjord.
Returen medf?rte sjukdom og pest, det blei ein strabasi?s tur, vi m?tte kj?re fram og tilbake. Det var rett og slett ikkje m?te p?. Self?lgelig blei b?lgem?linga heilt feil, s? vi m?tte returnere for ? utf?re den ein gang til med eit meir vellykka resultat og tilbakeferd.
Etter denne turen holdt det p? ? bli mytteri iblant mannskapa, dei ville s? gjerne ha ein fotballkamp, vi ?reb?dige offisera nedverge oss til ein fotballkamp med mannskapet. Vi syns det rett og slett var ein fryktelig tanke. V?re tjenera Menig Lada og Gast Eastwood minte oss p? at ved eit eventuvelt mytteri ville vi miste v?r suverene posisjon som offisera og miste v?res 24 rosa oppbl?sbare elefanta. Med denne tanken i bakhodet gjor vi det klart at vi ville stille til kamp. Ein kamp mellom 12 mennesker, 12 mennesker som skulle sl?ss om ein ball. Det var ikkje enkelt ? forst? med ein gang for Kjell Magne at han m?tte l?pe og ta ballen fra motstanderane. I starten sto han og proklamerte ?I e statsminister, I vil ha den ballen med ein gang?. Kaptein Kirk var som vanlig litt slakk i fisken, men han skjerpet seg og lagde praktm?l ein Kaptein verdig. Den f?rste omgangen blei vunnet stort, vi hadde Menig Lada og Gast Eastwood p? laget v?rt. Det er utrulig kas stunt slike menige kan utf?re. Ein glimrande keeper var det og. L?ytnant Spielberg hadde lagt fra seg kameraet for ei stund, og han greip ballane (vel det er nok ikkje perverst no heller, sj?lv om det er Kaptein Kirk som skriver trenger det nemmelig ikkje ? vere perverst) like bra som han held kameraet.
I pausen m? det ha skjedd nokke, eg veit ikkje kva det var, om forsvaret v?rt rakna heilt totalt. Kanskje Spielberg ikkje fikk av seg kameraet som han hadde filma med i pausen. Eller om Gast Eastwood sto p? sidelinja og fl?rta. Det var i alle fall nokke som skjedde. Vi scora ikkje lenger, men mannskapa scorte i store mengder, kampen endte med eit noks? ydmykande tap. Stemninga var dyster i Offisersmessa, det f?rte til slutten av notatane i denne loggen, dokke vil aldri f? vite om mannskapa utf?rte eit mytteri av dimensjonar, eller om vi berre blei s? late at vi ikkje skreiv meir.