VS

Det er ein god dag i dag.

Bedre enn ig?r.
I dag hadde eg egentlig berre to tima p? skulen, dei to f?rste. D? fekk eg igjen den berykta fysikkpr?va. Og det er her tittelen p? denne artikkelen gjer seg fortjent til sin eksistens, om det g?r an ? sei det s?nn. For n?r l?raren gikk mot meg og den tomme pulten min, var det skummelt. Eg s?g han tok tak i eit ruteark, det var nok pr?va mi, kanskje eg burde reise meg opp og kaste meg til sida som i Matrix, for ? unng? den, men eg blei utrulig nok sittande. Han kom heilt bort til pulten min, og la pr?va p? den. Karakteren sto p? framsida. F?r eg hadde rukke ? sj? kva som sto der, tok han fingeren sin og dunka to-tre gongar p? karakteren, f?r han gjekk vidare. Dette gjorde meg litt rar, og eg fekk ein mistanke. Men eg s?g p? karakteren min likevel. Det hadde ikkje g?tt som eg mistenkte.
Eg fikk B.
Eg sperra augene opp. Hadde aldri trudd det. Men slik var det, og det bekreftar berre at ein aldri kan vite korleis det kjem til ? g? p? ei pr?ve. Det er like uforutsigbart som Goggel eller xxl i O-l?ypa, eller like uforutsigbart som bensinforbruket m?lt i 10 000 liter per ?r for ein Pajero.

I g?r var faktisk ein god dag og, for eg fekk eit nytt familiemedlem. Ein NEC ND-3500A, ein 16x DVD-brennar. Og eg oppdaterte lydkortet mitt.
Det einaste sk?ret i gleda var at Firdaposten l?g og lurte i postkassa.
Nok ein vanlig dag i F?rde.