VS

No lurer du kanskje p? koffor overskrifta st?r p? ein slags dansk-gammalnorsk blanding. Du trur kanskje det skjedde nokke morsomt som involverte danska p? fjellturen min. Men d? tok du saftig feil med h?ge knel?ft.

For det var nok berre noke eg fant p? akkurat no i min tilstand av VS-gl?d.

Men som ingressen seier kom eg igjen fr? fjelltur idag. Har vore ? g?tt i sunnm?rsalpane med Gunnar og Gjermund. Det var ein flott tur vi hadde, bortsett fr? ein ting; Dagen f?r var det str?lande sol og klart ver. Dagen etterp?, idag, var det end? meir str?lande sol og end? klarare ver. P? dagen imellom, d? vi gjekk 7-og-ein-halv-timers turen v?r, var det regn, sn?, sterk vind og t?ke.
Vi gjekk opp og ned, opp og ned, bittelitt bortover, og masse opp, og d? kom vi opp p? eit plat? med bratt ned mange plassa. Det var tett t?ke og sn?kav som piska mot oss. Gunnar hadde leda oss opp der, vi berre f?lgte etter. D? presterte han ? sei dette: «Eg veit ikkje kor vi er». Der – midt oppe p? ein forbl?st, tett fjellknaus. Men vi fortsatte ? g? likevel, og l?kkili (engelsk, for dei som ikkje kan det spr?ket) kom vi etter ein liten halvtime til terreng som var kjent for O-guden. Vi klarte oss derfor bra (eg skrive jo her no). Men eg var litt overraska. Skal ikkje ein O-gud vite alt? I det heile var det ein spesiell og faktisk litt spennande tur.

Ellers, for ? kommentere dei to siste dagers hendelsar, m? eg berre f? sei at f?rdianarars reaksjonsevne er det ingenting i veien med. Og f?rdefolk drar faktisk ikkje i snora n?r dei har vett nok til ? vite at om du gjer det s? venta som oftast sj?f?ren med ? stoppe til han kjem til neste busstopp.
Det ein ekte f?rdianar gjer, og gjorde, n?r han ser ein sl?v flor?v?ring loffe oppover veien for ? stoppe bussen uten ? rekke det, er ? straks g? fram til bussj?f?ren og sp?rre om han kan sleppe meg av. Og det gjorde sj?f?ren. S? er det klarlagt og.